Interpelacja w sprawie zmiany systemu bankowego wobec istniejącego zadłużenia kraju
Szanowny Panie Ministrze! Polska jest (oprócz USA i Kanady) najbardziej zadłużonym krajem świata w przeliczeniu na mieszkańca. Dług ten wynosi ok. 2000 dolarów na osobę. Nasz dług zagraniczny osiągnął sumę 75 mld dolarów. Pierwotny dług z okresu Gierka - 20 mld dolarów - został spłacony trzykrotnie w postaci odsetek. Każdego roku Polska płaci 3 mld dolarów odsetek (w tym roku ma to być 7 mld).
Najbardziej zadłużonym krajem świata są Stany Zjednoczone, gdzie dług narodowy wynosi 6 bilionów dolarów, razem z długami stanowymi i manipulacyjnymi sięga on astronomicznej kwoty 60 bilionów. Zarówno Stany, jak i Polska i inne kraje nie są winne narodowego długu i dług ten musi zostać unieważniony, ponieważ powstał w wyniku manipulacji.
Obecnie narodowe banki centralne w większości najważniejszych krajów świata należą do prywatnych osób, a nie do społeczeństwa. Gdyby te drugie były jedynymi, które kreują pieniądze, i gdyby tworzyły ich tyle, ile wynosi wartość wszystkich dóbr i usług oferowanych w tych krajach, ich obywatele nie byliby dłużej dławieni wszelkimi rodzajami podatków, ponieważ pieniądze tworzone przez bank narodowy byłyby tworzone bez jakiegokolwiek długu. W ten sposób państwo samo finansowałoby swoją działalność bez potrzeby zaciągania długów zewnętrznych.
Tymczasem uchwalona przez SLD, UW, UP, PSL konstytucja w art. 220 zabrania finansowania deficytu budżetowego z centralnego banku kraju, czyli NBP. Zatem rząd musi korzystać z prywatnych banków komercyjnych, znajdujących się w rękach obcego kapitału, i pożyczać pieniądze na odsetki zamiast finansować deficyt i produkcję przy pomocy pieniądza tworzonego przez NBP. Bankom komercyjnym należy odebrać prawo kreowania pieniądza. Banki te mogą pełnić rolę tylko usługową.
Profesor ekonomii z Paryża Maurice Allais twierdził: ˝Tylko bank centralny powinien kreować pieniądze, a banki komercyjne winny pracować jedynie na zasadzie stuprocentowego pokrycia w pieniądzu pierwotnym, państwowym. W istocie obecna kreacja pieniądza z niczego przez prywatny bankowy system jest podobna do kreacji pieniędzy przez fałszerzy, którzy są sprawiedliwie potępieni przez prawo˝.
Pierwszym krokiem do całkowitej zmiany naszego położenia jest całkowite umorzenie długów, kolejnym jest zmiana systemu finansowo-monetarnego, o czym wielokrotnie mówił papież Jan Paweł II. Ostatnio wezwał do umorzenia długów na Rok Jubileuszowy 2000.
Dziś nie wystarczy jednak umorzenie długów; jeżeli w krótkim czasie będziemy znów pożyczać pieniądze w prywatnych bankach, wpadniemy ponownie w tę samą spiralę zadłużenia, w tę samą pułapkę.
Polska w okresie PRL pożyczyła ok. 20 mld dolarów USA od państw i banków zachodnich. Wiele z tych pożyczek było oprocentowanych od 15-20% w skali rocznej, a wówczas nie było na rynku tak wysokiego oprocentowania. Rząd polski powinien skontrolować proces zaciągania tych pożyczek. Gdyby udało się udowodnić, że pożyczki te zawierane były za pomocą łapówek, wtedy zgodnie z prawem międzynarodowym umowy takie są nieważne.
Dążenie do zaprzestania pożyczania pieniędzy w prywatnych bankach lub instytucjach finansowych, a tworzenie przez bank narodowy potrzebnych krajowi pieniędzy, wolnych od odsetek, pozwoli na wprowadzenie sytemu kredytu społecznego.
Wobec powyższego chciałabym zapytać:
1. Dlaczego w Polsce zostało uchwalone prawo, które działa na niekorzyść państwa (art. 220 konstytucji)?
2. Czy rząd zamierza podjąć działania ograniczające swobodę banków komercyjnych, wobec coraz większych wpływów inwestorów zagranicznych na ich funkcjonowanie; jeśli tak, to jakie?
3. Jakie jest stanowisko rządu wobec wprowadzenia sytemu kredytu społecznego w Polsce?
4. Jakie działania zamierza i jest w stanie podjąć rząd, aby maksymalnie zmniejszyć zadłużenie kraju; jakie realne efekty one przyniosą?
Poseł Halina Szustak
Warszawa, dnia 14 marca 2002 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie Kaskady Dolnej Wisły
- Interpelacja w sprawie wysokości składki na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
- Interpelacja w sprawie niespójności przepisów definiujących pojęcie pracownika socjalnego w projekcie ustawy o pomocy społecznej
- Interpelacja w sprawie niemożności realizacji procesu leczenia dzieci w warunkach stacjonarnych na zasadach określonych przez NFZ w dokumentacji konkursu na udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie rehabilitacji leczniczej w 2004 r.
- Interpelacja w sprawie zapobiegania eliminacji polskich firm z rynku niemieckiego